MTBnews.pl

24 października, w Parku Narodowym Sierra de Cazorla, wystartowałam w maratonie zorganizowanym przez Andaluzyjski Związek Kolarski. Zapisy do niego zamknięto już tydzień przed imprezą z powodu braku miejsc. Do maratonu dopuszczono 800 uczestników. Maraton BTT Sierra de Cazorla miał w pełni profesjonalną organizację. Startowe wynosiło 30 euro, a w tym: mapki, ulotki regionalne, butelka oryginalnej cazorl'owskiej słonecznej oliwy, koszulka kolarska i to w rozmiarze jaki chcemy. Ja wzięłam XS i nie było problemu z dostępnością. Był też voucher na 3-daniowy posiłek w stylu hiszpańskim, colę, cerveze (piwko lane), owoce itp. Na bufetach standard + batoniki zbożowe - całe, nie krojone oraz Red Bull. Na bufety również z domów donoszono własne wypieki i kibicowano kolarzom. Świetny, ciepły i serdeczny klimat... coś nie do opisania słowami!

Trasa liczyła 72 km i 2200 m. przewyższenia. Pierwsze 70 minut to podjazd... trochę szosy i przejazdu za pilotem uliczkami starego miasta, a potem „ogień” do góry trasą MTB. Widoki? Nie wiem o czym pisać, bo każdy zakręt i uniesienie głowy wzbudzało mój zachwyt, szkoda, że nie miałam aparatu. Ustawiono mnie w czwartym rzędzie, ale szybko przebiłam się do pierwszej linii podczas tournee po mieście. Muszę przyznać, że jest to chyba pierwszy w tym roku wyścig, który tak naprawdę przejechałam całkiem nieźle, czując moc i kontrolę nad rowerem. Zmęczenie dopadło mnie dopiero na ostatnim podjeździe przed metą, ale to już były 4 godziny jazdy. W tym roku miałam chyba najgorszy sezon w mojej historii, więc tym bardziej cieszę się, że pokazałam coś na koniec. Oficjalnych wyników jeszcze nie ma, ale wiem że byłam 1. z dużą przewagą nad drugą zawodniczką, która „klepnęła” mi pół godziny na mistrzostwach Andaluzji we wrześniu. Trzecia była dziewczyna z kadry hiszpańskiej na szosie, na mistrzostwach świata ponoć była w pierwszej dziesiątce.

Przy okazji chciałabym serdeczne podziękować moim najbliższym przyjaciołom, którzy byli ze mną na wyścigu, a także mojej mamie, która opiekowała się moim stoiskiem handlowym podczas wyścigu. Pomoc na bufetach i podczas trasy zapewnił mi manager JBG2 Professional Team - Tomek Pierwocha, któremu również jestem bardzo wdzięczna! Takiego "full serwisu" jeszcze nie miałam. To był mój drugi już wyścig na hiszpańskiej ziemi. We wrześniu startowałam w ogromnym maratonie Eldesafio Buda liczącym 93km, ale mój czas ponad 6 godzin zaowocował 6. miejscem i zadowoleniem jedynie z faktu ukończenia tak morderczego dystansu w upale. Co jak co, ale mocy nie było, a po 4 godzinach kolano złożyło protest.

A co w dalszych planach? 20 listopada wylatuję na półtora miesiąca na Costa del Sol, gdzie będę miała 2 turnusy, więc można śmiało do mnie pisać. 24 styczeń do 23 luty to miesiąc na Gran Canarii, która urzeka, przyciąga i zaprasza wspaniałą pogodą w tym okresie. Tutaj również będzie kilka turnusów, a już pierwsze grupki zabukowały bilety. Mam nadzieję, że będzie równie fajnie jak w zeszłym roku! W marcu znów zapraszam na Costa del Sol, a 1 kwietnia ruszamy do włoskiego Riva del Garda.

Karolina Kozela